Stichting WWAR

IDENTIFY·INFORM·RESCUE

Because people need to know

Nalaten voor dieren in nood.

Laat zien dat jij WWAR - World Wide Animal Rescue steunt! Sluit je aan bij onze Facebook Group! Hoe groter de groep, des te bekender we zullen worden en uiteindelijk nog meer hulp kunnen bieden aan de dieren. Attendeer ook de dierenvrienden in jouw omgeving op ons werk en op onze Facebook Group. Stuur de link door! Dank je wel.

Lenie 't Hart: "Prachtig resultaat voor onze inspanningen met de WWAR voor de Kaspische zeehond"

Lenie 't Hart zet zich al jaren in voor de zeehonden. Door hulp van WWAR heeft zij nu in Iran ook de Kaspische zeehond kunnen helpen. Alleen blijft er nog wel veel te doen in Iran. Hier is vooral veel voorlichting nodig, scholing  en materialen. Wij zijn Lenie dankbaar dat zij ook de zeehonden in Iran helpt. In dit stuk schrijft Lenie wat er allemaal voor nodig is geweest om zover te komen.

Hoe is het begonnen?

In 1993 kwam er een eerste vraag over de Kaspische zeehond bij mij binnen.

In 2000 gingen er heel veel Kaspische zeehonden dood in Kazachstan waar de jongen op het ijs worden geboren. Mijn wetenschappelijke medewerker is met een andere groep onderzoekers naar Kazachstan gegaan. Zij hebben gevonden dat de sterfte was veroorzaakt door een ‘Canine Distemper’. Dit is een hondenziekte die overdraagbaar is door landdieren.

Vanaf 2004 kwam mijn samenwerking met de landen aan de Kaspische zee in een stroomversnelling. Vertegenwoordigers van alle landen rond de Kaspische zee kwamen naar Nederland. Zij kwamen kijken wat wij doen om de zeehonden en hun leefomgeving te beschermen. De vertegenwoordigers kwamen speciaal voor de conventie in Teheran naar Nederland.

Wij hebben met jonge wetenschappers, toen nog studenten, een groep ondersteund die  de zeehonden wilden beschermen. De zeehond was onbekend in Iran en ook in de andere landen rond de Kaspische zee.

Bescherming van de Kaspische zeehond

Het project begon 10 jaar geleden echt in een stroomversnelling te komen. In het begin waren er nog 1,2 miljoen zeehonden. In 2008 waren er nog maar 100.000 en nu zijn er zelfs nog maar 70.000 zeehonden over in de Kaspische zee. Het werd tijd om wat te ondernemen en om de zeehond het symbool te maken van de Kaspische zee.

Met mijn filosofie: “Je moet bij de mensen in het gebied van de zeehonden beginnen om te weten wat er echt aan de hand is” werd hard gewerkt. De vissers zijn namelijk je ogen en oren in het veld. Hierdoor werd het probleem snel duidelijk, de zeehonden kwamen in de netten van de vissers. De vissers hadden alleen geen geld om nieuwe netten te kopen en maakten daarom de netten niet kapot om de zeehonden te bevrijden. Uiteindelijk om de netten te sparen, sloegen zij de zeehonden dood.

Door de Iraanse zeehondenredders werd er een enquête gehouden onder de vissers. Allemaal door middel van steun uit Nederland om de problematiek in kaart te brengen. Uit de enquête bleek dat er veel armoede was, geen werk, geen werkkleding en een slechte veiligheid op het schip.  Daar is aan gewerkt en het resultaat is dat de vissers geen zeehonden meer dood maken, de vissers redden de zeehonden nu zelfs!

De zeehondenredders geven de vissers geld voor het kapotte net en ook voor de brandstof. De vissers krijgen nu werkkleding, GPS en zwemvesten geregeld.

De vrouwen pakten hun oude ambacht weer op. Zij maken nu kleden met zeehonden die ze weer verkopen. Overal wordt nu voorlichting gegeven en vooral op de scholen! Op universiteiten wordt nu ook aandacht besteed aan de Kaspische zeehond. Wetenschappelijk onderzoek mag niet ontbreken voor de zeehonden. Alle universiteiten van de landen rond de Kaspische zee werken nu samen voor de Kaspische zeehond!

Het resultaat voor de Kaspische zeehond

De zeehondenredders van Iran begonnen in Gorgan vlak bij de grens met Turkmenistan. Nu zijn er langs de hele kust van Iran (900km) allemaal vrijwillige zeehondenredders. In Gorgan is een zeehondenopvang. De komende tijd komen er nog twee zeehondenopvangcentra bij in verschillende provincies langs de Kaspische zee. In de andere landen wordt er ook gewerkt aan zeehondenopvangcentra en reddingsgroepen langs de kust. Hier is ook steun voor vanuit de lokale bevolking en vooral steun van de vissers.

Tijdens mijn laatste bezoek was er een officieel evenement op alle Iranese schepen in de Kaspische zee. Op al deze schepen komt nu een grote zeehonden poster met: “wij willen leven”.

De zeehond is nu het symbool geworden voor een schone Kaspische zee in Iran. Er is genoeg vis voor zeehonden en voor de vissers. Daarnaast is de Kaspische zee een stuk schoner en er is werk bijgekomen voor de plaatselijke bevolking.  

De Kaspische zeehond staat nu op de lijst van bedreigde dieren en staat in Iran en Dagestan in het rode boek. Dit betekent dat er dan niet meer op gejaagd mag worden.

De minister van Ecology in Rusland heeft de jacht op de Kaspische zeehond verboden. In alle landen zijn nu zeehondenredders actief en werken ze samen om de Kaspische zeehond voor uitsterven te behoeden.

 WWAR heeft het mede mogelijk gemaakt, pluim!

Share